هیدروکسیل آمین هیدروکلراید

 

کریستال های خشک و بدون رنگ که در یک قسمت آب و 15 قسمت از الکل حل می شود . همچنین در گلیسیرین نیز قابلیت حل شدن دارد و محلول آبی آن در حضور کاغذ لیتموس از خود قابلیت اسیدی نشان می دهد .

نام : Hydroxylamine hydrochloride

فرمول شیمیایی : NH2OH.HCl

جرم مولی : 69.52 گرم بر مول

 

هیدروکسیل آمین هیدروکلراید

 

تست های سنجش خلوص

 

مواد غیر فرار

1 گرم از هیدروکسیل آمین هیدروکلراید را بر روی یک فویل پلاتینیومی حرارت دهید . تمام 1 گرم از نمونه باید تبخیر شده و هیچ گونه باقی مانده ای برجای نماند .

آمونیوم کلراید

محلولی با نسبت 1:20 از نمونه و الکل درست کنید ، حال اگر به آن محلول پلاتینیک کلرید بیفزایید ، نباید در محلول اولیه تغییری ایجاد شود و همچنین هیچ گونه رسوبی هم نباید تشکیل شود .

اسید سولفوریک

  در اثر افزودن محلول باریم کلرید به 20 سی سی محلول آبی 1:10 از هیدروکسیل آمین هیدروکلرید ، تا 12 ساعت نباید رسوب باریم کلراید تشکیل شود .

 

 

آهن

محلولی 1 به 10 از هیدروکسیل آمین هیدروکلراید در آب درست کنید و سپس آن را همراه با 1 سی سی محلول 15 درصد پتاسیم هیدروکسید به مدت 2 یا سه دقیقه بجوشانید . در حالی که هنوز محلول داغ است 1 سی سی اسید نیتریک غلیظ را به آن افزوده و متعاقبا مقدار اضافی از محلول پتاسیم سولفوکسینات را به آن اضافه کنید .  پس از انجام مراحل ذکر شده هیچ گونه رنگ قرمزی نباید پدیدار شود .

تعیین مقدار کمی

1 گرم از هیدروکسیل آمین هیدروکلراید را در 30 سی سی آب حل کرده و سپس با محلول پتاسیم هیدروکسید نرمال تیتر کنید تا زمانی که رنگ قرمز پایدار به وجود بیاید (شناساگر مورد استفاده باید فنول فتالئین باشد) .

هر سی سی از پتاسیم هیدروکسید نرمال برابر است با 0.06952 گرم از هیدروکسیل آمین هیدروکلراید .

 

خواص :

این ماده یک کاهنده قوی بوده و با بازها و اکسید کننده ها واکنش می دهد . در ادامه با کاربرد ها و برخی از خواص دیگر این ماده آشنا خواهیم شد .

کاربرد ها: سنتز مواد آلی ، داروسازی ، واکنش های کاهشی کنترل شده ، آنتی اکسیدان برای اسیدهای چرب و ... .

سمیت: در اثر بلع کاملا اثر سمی داشته و به شدت باعث تحریک بافت ها می گردد .

واکنش با آب و هوا: جاذب رطوبت است و به تماس طولانی مدت با هوا حساس است . در آب حل شده و به آرامی با آن واکنش می دهد .

 

منبع

Merck, Emanuel. Chemical reagents, their purity and tests. Van Nostrand, 1914