اورانیوم نیترات یا اورانیل نیترات

 

فرمول شیمیایی :  UO2(NO3)2 + 6H2O

جرم مولکولی : 502.67

شکل فیزیکی : کریستال های زرد ، دارای درخششی سبز مانند و درخششی فوق العاده در هوای خشک .

حلالیت : اورانیوم نیترات به راحتی در آب ، الکل و اتر حل می شود . محلول آبی این ترکیب در حضور کاغذ لیتموس از خود خاصیت اسیدی نشان میدهد .

 

در نیمه اول قرن نوزدهم تعداد زیادی نمک فلزی حساس به دما کشف شدند و اورانیوم نیترات نیز یکی از آن ها بود . به این تریتب چاپ هایی که به این صورت انجام می گرفتند به چاپ اورانیوم یا اورانتیپ نامیده می شدند . اولین چاپ با این ماده در بین سال های 1855 تا 1857 توسط چارلز برونت انجام شد . در ادامه به تست های لازم جهت سنجش خلوص این ترکیب می پردازیم . 

 

اورانیوم نیترات

 

تست های سنجش خلوص

 

سولفات ها :

محلول آبی 1:20 (هر قسمت (به عنوان مثال گرم)  نیترات اورانیوم در 20 قسمت آب حل می شود ) تهیه کرده و به آن محلول باریم کلرید بیفزایید . تا 15 دقیقه بعد از اختلاط نباید هیچ گونه کدورتی در محلول مشاهده شود .

 

نمک های قلیایی :

1 گرم از اورانیوم نیترات را سوزانده و سپس آن را در 20 سی سی آب حل کنید . محلول حاصل را فیلتر کرده و سپس آن را تبخیر کنید ، در پایان نباید باقی مانده قابل وزنی وجود داشته باشد .

 

فلزات قلیایی خاکی :

محلولی حاصل از اختلاط 1 گرم اورانیوم نیترات و 20 سی سی آب تهیه کنید . اگر به این محلول آب آمونیاک و محلول آمونیوم کربنات اضافی بیفزایید، باید شفاف بماند .

 

نمک اورانیوم (نمک اورانوس) :

1 گرم نیترات اورانیوم را در 20 سی سی آب و 1 سی سی اسید سولفوریک رقیق حل کنید . حال به آن بین 0.1تا 0.2 پتاسیم پرمنگنات دسی نرمال بفزایید ، در صورت عدم وجود نمک اورانوس محلول به رنگ قرمز در خواهد آمد .

 

فلزات واسطه خارجی :

الف ) به مایعی که در قسمت تست سنجش فلزات قلیایی به دست می آید 2 الی 3 قطره محلول آمونیوم سولفید بیفزایید . محلول حاصل نباید قهوه ای تیره شود و همچنین هیچ گونه رسوبی نیز نباید تشکیل شود .

 

ب ) 5 گرم از اورانیوم نیترات را در 100 سی سی آب و 5 سی سی هیدروکلریک اسید حل کنید . در اثر عبور دادن گاز هیدروژن سولفید از درون مایع حاصل ، نباید هیچ گونه تغییری مشاهده شود .

 

منبع :

Merck, Emanuel. Chemical reagents, their purity and tests. Van Nostrand, 1914

 

مبتکران شیمی