در مقیاس صنعتی فرآیندهای مختلفی برای جذب گازهای اسیدی با اتانول آمینها وجوددارد. به عنوان مثال قابلیت انحلال در آب دی اتانول آمین باعث شده تا به طور وسیعی در تصفیه گاز طبیعی مورد استفاده قرار بگیرد. کربن دی اکسید و هیدروژن سولفید دو آلاینده ای هستند که توسط این کاربرد دی اتانول آمین در فرآیند پالایش و تصفیه گاز مورد استفاده قرار می گیرند. این روش به فرآیند DEA – S.N.P.A معروف است و توسط انجمن ملی نفت فرانسه توسعه یافت. این فرآیند در حال حاضر بخوبی پذیرفته شده است و در مواردی که درصد بالایی از گازهای اسیدی، فشار بالا و ناخالصیهائی مثل COS باشد، مناسبترین روش تشخیص داده شده است. وجود این ناخالصی ها هیچگونه اثری روی محلول دی اتانول آمین نمی گذارد. غلظت محلول دی اتانول آمین برای تصفیه گازهای پالایشگاهی ۱۰-۲۵% و برای تصفیه گاز طبیعی ۲۵-۳۰% است.  

 

مراحل تصفیه

گازهای اسیدی از قسمت پایین وارد برج جذب می گردند و از بالا آمین تمیز بصورت جریان متقابل وارد برج می شود. گازهای اسیدی از قبیل دی  اکسید کربن و سولفید هیدروژن ضمن تماس با محول آمین پس از نفوذ در فاز مایع واکنش شیمیایی انجام داده و از توده گاز خارج می گردند و بدین ترتیب تودهء گاز ضمن عبور از برج جذب تصفیه می گردد. محلول آمین خروجی از پایین برج که گازهای اسیدی را در خود حل کرده است، ضمن گرم شدن در مبدلهای حرارتی وارد برج تفکیک می گردد. در واحدهای شیرین سازی در فشارهای بالا، قبل از برج تفکیک معمولاً از یک ظرف تبخیر ناگهانی جهت جدا کردن هیدروکربنهای حل شده در آمین استفاده می شود. در برج تفکیک با استفاده از بخار و حرارت، واکنش معکوس انجام می گیرد و محلول آمین، دی اکسید کربن و سولفید هیدروژن را از دست می دهد. محلول پس از خنک شدن در مبدلهای حرارتی مجدداً وارد برج جذب می شود واین سیکل به همین شکل تکرار می‌شود. فرآیند جذب بر اساس واکنش اسید، باز و تولید نمک با پیوندهای ضعیف می‌باشد. واکنش شيميايي دی اتانول آمین با CS2 و COS محصولاتي توليد مي کند که در برج احياء قابل برگشت مي باشند و از اين نظر نسبت به مونو اتانول آمین ارجحيت دارد. از اين رو، ترکيباتي نظير CS2 و COS بدون آنکه موجب هدر رفتن دی اتانول آمین شوند از سيستم خارج مي گردند و به همين دليل هيچ نيازي به استفاده از دستگاه Reclaimer نمي باشد.

فشار بخار دی اتانول آمین به مراتب پايين تر از مونو اتانول آمین مي باشد و هدر رفتن آن معمولاً بين 25% تا 50% پوند به ازاء هر ميليون فوت مکعب گاز استاندارد مي باشد. بدليل پايين تر بودن گرماي واکنش و ميزان جريان آمين در گردش (و بالا بودن غلظت)، حدود 20 % در مصرف سوخت يک واحد دی اتانول آمین نسبت به يک واحد مونو اتانول آمین در شرايط مساوي صرفه جويي مي شود. اين مزايا باعث گرديده است که از سال 1971 به بعد از حلال دی اتانول آمین در سطح گسترده اي در صنعت شيرين سازي گازهاي ترش استفاده شود.

 

جستجو در سایت

برای مشاهده آنالیز و مشخصات فنی محصولات به لینک زیر مراجعه کنید

آنالیز محصولات

برای مشاهده ویدیوهای علمی و آموزشی به لینک زیر مراجعه کنید

مشاهده ویدیو